Bullmastiffs en andere honden van de house of the Mellow Merit

De freule

Lijfje on the run

en Fritz en Kiefer waren er natuurlijk ook bij ;)

De Koningin is dood

vanmorgen rond 8 uur is huts heel rustig in haar slaap heengegaan........

zo is ze vanmorgen ingeslapen, het lijkt ook net of ze slaapt

hondjes hebben allemaal afscheid van haar genomen

daar lig je dan meid...

dag kanjer

het is toch vrij onverwacht gebeurd. de andere honden waren al 2 dagen onrustig, met name kiefer, en die fokte de rest ook op. huts had zondag een beetje koorts maar dat trok vrij snel weg na een rymadil. heb de da nog wel gebeld voor overleg maar ze was ook niet ziek ofzo. toen was de rest ook al heel druk en een beetje hyper. gister heeft ze lijf nog een correctie gegeven (die schreeuwde moord en brand maar er was niets aan de hand) en daarna wankelde ze even. even later was ze weer helemaal ok, maar ik was wel bang voor de voorspelde hoge temperaturen de komende dagen, ook vanwege het wegvallen van laatst bij die hitte. gisteravond is ze ook nog gewoon met wim mee naar buiten geweest en wachtte ze tot hij naar bed kwam. gisteravond was kiefer ook weer erg hyper en hebben ze heel veel overleg gehad met z'n 3-en. veel huilen en blaffen dus. vannacht ben ik om half 4 naar beneden gegaan omdat kiefer zo aan het blaffen was. vanmorgen bleek dat hij de hele huiskamer op zijn kop gezet heeft, alle kussens en dekens heeft hij versleept. het was een ravage. dit heeft hij nog nooit gedaan, heel vreemd.
wim was bij haar, ze sliep al een tijdje beneden op de slaapkamer en een van ons sliep altijd bij haar, meestal wim. soms ging ze wel eens mee naar boven maar ze lag het liefst beneden. als ze naar bed ging wachtte ze tot wim er was en ging ze tegen hem aan liggen, meestal in zijn knieholte. en altijd verkaste ze naar haar bankje naast het bed halverwege de nacht. wim was om 7 uur wakker en toen was er niets aan de hand, is weer even gaan liggen en rond 8 uur blies ze haar laatste adem uit.

ze heeft een hele mooie laatste rustplaats gekregen:

allerliefst meisje, we missen je enorm. heel erg bedankt voor de mooie 11 jaren die je ons gegeven hebt.

Mijn lieve, oude, trouwe trotse meissie Hutsefluts

is vandaag jarig, ze is 11 geworden in goede gezondheid. van harte gefeliciteerd grote kanjer! wij zijn trots op jou!

wat foto's van gister, lekker naar de vecht geweest:

als altijd lekker rollen

je favoriete bezigheid, badderen

koekjes zoeken in het water

Gewoon wat foto's

Ons lieve ouwe gekke mutsieeeeeeeeee

 

Bo

Vanmiddag werd ik gebeld door mijn moeder over iets wat bij haar geleverd was. Ik zou dat morgen ophalen. 5 Minuten later werd ik door haar gebeld met de mededeling dat Bo dood was. We zijn helemaal verslagen en kapot. Het is waarschijnlijk haar hart geweest, ze had een blauwe tong. Mijn moeder liet haar naar buiten en daar piepte ze 1 keer en toen zakte ze in elkaar. Ze schokte nog een paar keer en dat was het dan. Er wordt morgen autopsie gedaan en daarna gaan we haar in haar eigen bosje begraven.

Dag lieve Bo, rust zacht. Het is veel te vroeg om je al te laten gaan. Je was het pupje dat het eerst geboren werd, ik heb je nog opgevangen met mijn handen want Huts vond het nodig dit lopend te doen. Wat was je een terrorpup. je was de enige die het waagde in de flappen van je moeder te hangen en toen je ouder was in alle broekspijpen die langskwamen. En ook in die niet langskwamen. Toen mijn vader kwam om een pup uit te zoeken heb jij hem uit gekozen door op zijn voeten te gaan zitten en er niet meer vanaf te gaan. We zeiden nog zo NIET die, zij is veel te druk, daar krijg je je handen vol aan. En dat was ook zo. Wat heb je veel kattekwaad uitgehaald en gesloopt, grijze haren kregen ze van je. Maar wat was je ook ontzettend lief. Tegen kinderen, andere dieren, en vooral tegen mensen. Ook is mijn vader met je naar cursus gegaan, dat was niets voor hem maar hij ging toch trouw elke week. En jullie slaagden ook steeds, tot grote veerbazing van iedereen. Helaas heeft hij je nooit volwassen zien worden. Nadat hij overleed werd jij de steun en toeverlaat van mijn moeder en die moet ze nu helaas ook missen.

Dag altijd blije, idioot vrolijke, gekke, ontzettend lieve, enthousiaste hond. Dag vriendin van Pien, Kiefer, FritZ en Lijf. Dag dochter van Huts. Dag favoriet van Wim, dag pleeghond van Wim's ouders, dag hond van papa, dag allessie van mama. Wat heeft iedereen veel van je gehouden.

 

 

FritZel

Het blijft een klef stel

Hebbie het tegen ons?

Huts alweer 10 jaar

afgelopen 3 juli

Mijn ventje

Ons graftakje

Ook weer eens op de kiek gezet ;).

een Pien moment....

ze zou vandaag 5 jaar geworden zijn....

In het zonnetje

Flapwerk met Huts

Hey, niet vals spelen he!

wat ben je aan het doen?

heb jij niks mee te maken. wegwezen jij!!!!

Okay, ik ga al.........

Nobody messes with mijn ouwe mutsie

Genieten van het zonnetje

Huts en Kiefert

Eén goed voornemen

meer foto's plaatsen. het gaat hier erg goed met alle honden, we hebben een heerlijk op elkaar ingespeelde roedel.  even wat foto's van een paar weken geleden:

De Koningin

Kiefer

Fotoshoot Lijfje 1

Duidelijk een gevalletje van niet kunnen kiezen, dus nog een deel....

Fotoshoot Kiefer

Fotoshoot Huts

Mijn meisje krijgt een beetje een ingevallen koppie, ze wordt echt oud...

Fotoshoot FritZ

Anita van Eye Dea heeft een fotoshoot van mijn hondjes gemaakt (ze is met studio en al hier naartoe gekomen), hieronder volgen een paar foto's van FritZ:

Kiefer 9 maanden

Al 9 jaar

Mijn meissie...........

Lekker trio

Ze gaan zo lekker met z'n 3-en

Kiefer 6 maanden

Foto's van Angeniet Schuddebeurs

Ben weer met Angeniet op pad geweest en dat heeft geresulteerd in deze prachtige foto's:

One happy (sleepy) family

Huts

Even in de spotlight, dat verdient ze.

Zo, nu weer even wat foto's!

Kiefer is thuis

Het had nog al wat voeten in aarde. Eerst belde Wim al dat hij me niet op kon komen halen pmdat hij doodziek was. Dus ik moest snel wat anders regelen. Ik had een andere telefoon mee duis had niet alle nummers er in staan, dus bellen werd lastig. Gelukkig kon ik via internet een vriendin van mij bereiken en die heeft mij gebeld. Gelukkig was ze vrij en wilde ze me ophalen. Ze woont vlakbij me en heeft Wim’s auto meegenomen. Ik heb natuurlijk niet geslapen, hoewel ik hartstikke moe was en er om half 10 al in lag. We kwamen laat aan op het vliegveld (ik was afhankelijk van Vera, wie verwacht nou dat het druk is op dat tijdstip) en er stond een rijd van hier tot Tokio. Dus Vera vroeg of we voor mochten omdat als ik het vliegtuig zou missen een 8 weken oud pupje niet de hele dag op het vliegveld kon rondlopen. Nee. Kon niet, als ze daar aan begonnen……. Iemand anders erbij gehaald, nee. Kon niet. Toen we om de rij heen liepen zagen we 3 balies zonder lange rijen met daarboven inchecken zonder bagage. Duh… Dat had ik natuurlijk niet, omdat ik Kiefer had. Maar goed, wij in die rij en Vera pissed off naar degene die ons geen voorrang wilde geven. Waarom heeft hij dat niet gezegd? Goed. Wat een lief pupje. Hoe zwaar is hij?8 Kilo! Riepen wij tegelijkertijd (we wsten niet hoe zwaar hij was, maar hij moest onder de 10 kilo blijven anders mocht hij niet mee in de cabine). Gelukkig hoefde hij niet op de band. Toen de tas. Die was te klein. Nou ja! Groter mag niet maar hij was te klein voor Kiefer. Zij haalde er iemand bij, dezelfde persoon kwam die we eerder gesproken hadden. Chagrijnig wijf. Te kleine tas. Hij zat er niet eens in dus goed konden ze het niet eens bepalen. Mocht hij bijna niet mee! Affijn, uiteindelijk na weer gesteggel kregen we groen licht. Het was inmiddels kwart over 6 en de boarding was al bezig. Ik moest alleen nog even betalen, maar dat moest aan een andere balie. Natuurlijk stond daar ook een lange rij.Vera ging alvast met Kiefer in de rij voor de pascontrole staan. Toen ik uiteindelijk aan de beurt was accepteerden ze geen euro’s. Die kon ik omwisselen in de andere terminal, een klein kwartiertje lopen. AAAARGHH!!! Ik ben maar naar Vera gegaan, die heeft met haar creditcard betaald. Ik heb haar plaats ingenomen in de rij met Kiefer (zwaar) en het duurde maar en het duurde maar, want natuurlijk moest Vera ook weer achter in de rij aansluiten. Mens, wat een stress. Uiteindelijk kwam ze er aan en kon ik door de controle. Pakten ze mijn tas eruit! Ik zeg wat zoeken jullie, dan pak ik het even. Nee, ik mocht er niet aan komen. Dus ik sta daar met Kiefer op de tafel die wilde gaan lopen terwijl Vera tegen mij schreeuwt dat het boarden aan het sluiten was. Het was half 7, ik zou om 7 uur vliegen en ik moest nog naar de gate. Ze zochten een flesje. Ik had een heel klein flesje ontwormingsmiddel gehad van Vera voor zondag. Ze hebben alle spullen uit de tas gehaald en hebben het flesje geseald. Denk maar niet dat ze het terugdeden. Dus ik moest Kiefer op de tafel zien te houden en alles weer in de tas stopppen. Toen rennen naar de gate, ging ik eerst nog de verkeerde kant op. Uiteindelijk heb ik op de nipper het vliegtuig weten te halen. Al die tijd heeft Kiefer heel braaf op onze armen gezeten en zat rustig rond te kijken. In het vliegtuig was hij ook heel braaf en ik heb hem op schoot gehouden. Ik dacht, knap mens die hem naar beneden krijgt! Affijn, de vlucht ging heel goed, ik heb de tas niet dicht gehad en hij is keurig blijven zitten. Mijn vriendin stond er keurig en we waren rond 11 uur thuis, moe maar voldaan.

Huts

Vandaag hebben we afscheid moeten nemen van Deur en Ozzy

Deur begon hele plassen urine te laten lopen als hij aan het eten was sinds gisteravond en vanochtend en was vandaag weer wat slechter dan gister. Hij wiebelde erg en als we nog langer hadden gewacht was het hondonwaardig geworden en dat wilde ik absoluut vermijden. Hij was nu nog vrolijk en bedelde veel om eten en genoot nog lekker van het zonnetje. De dierenarts vermoedt dat het snelle vermageren en het vele plassen kwam doordat zijn nieren niet meer functioneerden. Doordat hij zoveel eiwitten uitplaste at hij als het ware zijn eigen spieren op. Onze lieve grote oude man is vanmiddag heengegaan. We zijn blij en dankbaar voor de mooie jaren die hij ons heeft gegeven en als ik weer wat meer bij mijn positieven ben zal ik een mooie afscheidsbrief voor hem maken.

Ozzy heeft zondagavond een aanval gehad. Ik kan het niet anders noemen. Hij is zondagavond Wim van achter aangevlogen, totaal zonder reden en wilde niet loslaten. Huts heeft hem direct in zijn nek gepakt maar zelfs daar reageerde hij niet op. Toen ik zei dat Wim moest stoppen met schreeuwen en stil moest blijven staan hield Ozzy op en begon te kwispelen naar Wim. Het heeft een tijd geduurd voor zijn ogen weer enigszins normaal stonden en tot vandaag waren ze niet zoals het hoort. Wim had 2 bijtwonden op zijn been, zijn broek heeft aan de zijkant een scheur van ongeveer 60 cm, aan de voorkant een winkelhaak, en aan de achterkant nog 2 gaten. Bij de vorige “incidenten” was er altijd nog een aanleiding, een reden, een oorzaak, hoe je het ook noemen wilt, dit keer kwam het totaal uit het niets. Dit was ook het heftigst wat we ooit met hem meegemaakt hebben. We stonden met onze rug tegen de muur. We konden niet anders dan hem laten gaan. Ook Ozzy is vanmiddag heengegaan.

Waarom, waarom moesten we nu ook nog ons kleine lieve kereltje afgeven?????

Zij zijn niet waarlijk dood
Die in ons harte leven.
P.A. de Genestet

Hier liggen ze dan..........Ozzy en Pien rechts naast elkaar en Deur  links. Goede reis jongens, Pien weet de weg.......